Ouder worden begint lang voor de geboorte van een kind. Het gebeurt wanneer je ontdekt dat je een baby verwacht en soms nog eerder, wanneer het verlangen of zelfs de gedachte aan een kind voor het eerst verschijnt. Precies daar, in de geest en het hart van een moeder en een vader, begint het idee van de baby vorm te krijgen, door verbeelding, dromen en plannen. De zwangerschap is een tijd van diepe reflectie, waardoor ouders de basis kunnen leggen voor de hechtingsband met hun baby.
Voor sommigen is dit een langzaam en bijna onmerkbaar proces. Voor anderen is het een overweldigende emotie. Fantasieën en emoties zijn een integraal onderdeel van de reis. Tijd nemen om te luisteren naar de bewegingen van de baby in de baarmoeder, je voorstellen wat ze doen, hoe en of ze bewegen, en zelfs wat hun emoties en stemming zouden kunnen zijn, is niet alleen dagdromen. Het is al een manier om een relatie op te bouwen, door de wachttijd te gebruiken om de baby te leren kennen, zodat de geboorte niet een eerste ontmoeting is, maar een hereniging. Dit proces, bestaande uit luisteren, verbeelding en dialoog door aanraking en lichaamshoudingen, staat bekend als prenatale hechting.