Τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού είναι ένας καταιγισμός από ανακαλύψεις και επιτεύγματα. Από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο και φαίνεται να κάνει λίγο περισσότερα από το να κοιμάται, να τρώει, να κλαίει ή να κοιτάζει γύρω του με ανοιχτά μάτια γεμάτα θαυμασμό, το παιδί δυναμώνει, οξύνει τις αισθήσεις του, ολοκληρώνει την ανάπτυξη ενός ακόμη ανώριμου νευρικού συστήματος και απορροφά πληροφορίες για τον κόσμο που το περιβάλλει.
Τρέφεται από την αγάπη εκείνων που το φροντίζουν, μαθαίνει να αλληλεπιδρά με αντικείμενα και ανθρώπους, να κινείται και να επικοινωνεί. Τώρα περισσότερο από ποτέ, η μητέρα και ο πατέρας αποτελούν ένα θεμελιώδες σημείο αναφοράς.
Σύμφωνα με τον Thomas Berry Brazelton, παιδίατρο και παιδοψυχίατρο, «το καθήκον των γονέων δεν είναι να συγκρίνουν τα χαρακτηριστικά του νεογέννητου τους με εκείνα ενός άλλου παιδιού, αλλά να παρατηρούν, να ακούν και να υποστηρίζουν τον μοναδικό τρόπο ζωής του δικού τους παιδιού».